Urodził się 12 października 1649
roku, w rodzinie książęcej na Sycylii. Wychowany w atmosferze religijności
i prawdziwej wiary, co potwierdza powołanie czterech sióstr Tomasiego do
zakonu benedyktynek, do których po śmierci męża dołączyła także matka. Choć był
bardzo dobrze wykształcony i mógł podjąć pracę na wysokich stanowiskach
urzędniczych w Hiszpanii, świadomie z tego zrezygnował wstępując do
zakonu. Pierwsze śluby w klasztorze teatynów[2]
w Palermo złożył w 1666 r. Po latach studiów filozoficzno-teologicznych w 1673
r. przyjął święcenia kapłańskie. Doskonała znajomość europejskich i
pozaeuropejskich języków nowożytnych (m. in. łaciny, arabskiego,
syro-chaldejskiego, hebrajskiego) oraz przygotowanie teologiczne przekonały
papieża Klemensa XI do tego, by powierzyć Tomasiemu członkostwo w kilku
dykasteriach rzymskich.[3]
Mianowany kardynałem w 1712 roku stanowczo sprzeciwiał się biernej wierze
uznającej, że jedynie łaska Boża, a nie współpraca ze Stwórcą prowadzą do
zbawienia człowieka. Przekonywał, że bez przystępowania do sakramentów nie
można być pewnym zmartwychwstania. Zmarł w 1713 r. Beatyfikowany w 1803 r. przez
Piusa VIII i kanonizowany przez Jana Pawła II w 1986 r.
[1] Informacje
na podstawie: www.brewiarz.pl/swieci; www.piotrskarga.pl/szkaplerz-obroni-cie-przed-pieklem,10493,11442,p.html.
[2]
Zakon Kleryków Regularnych Teatynów, założony w 1524 r. przez św. Kajetana z
Thieny, był pierwszym zgromadzeniem powstałym w wyniku kontrreformacji. Jego
członkowie sprzeciwiali się panującemu egocentryzmowi, kierując się mottem
„Szukajcie najpierw Królestwa Bożego” (Mt). Mówi się o nich jako o zakonie
kontemplacyjno-czynnym (oprócz studium Słowa Bożego nastawieni są na działanie
wg Niego).
[3]
Dykasterie to instytucje wspomagające papieża w kierowaniu wewnętrznymi i
zewnętrznymi sprawami Kościoła. Ich skład i tematyka są różnorodne (np. Synod
Biskupów, Kongregacja Nauki i Wiary). Razem tworzą Kurię Rzymską. Szczegółowe
informacje: http://civitasvaticana.republika.pl/URZEDY.html.
.png)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Twoje słowo też jest ważne. Zostaw je tu pamiętając o netykiecie i poprawności języka, w którym piszesz. Dziękuję!