| źródło |
Michaela
Desmaisieres y López Dicastillo urodziła się w Madrycie 1 stycznia 1809 r.,
jako szlachcianka. Gruntownie wykształcona przejawiała zdolności artystyczne w
zakresie malarstwa i gry na harfie. Bardzo chętnie udzielała się też w
organizacjach charytatywnych, a także służąc cierpiącym podczas epidemii
cholery w Guadalajarze. Jako jedna z niewielu dostrzegła smutny los ofiar
prostytucji, obserwując że głównym źródłem problemów kobiet jest ubóstwo i brak
wykształcenia. Postanowiła temu zaradzić otwierając w 1845 r. szkołę z internatem, w której swoje
miejsce mogły znaleźć kobiety porzucające prostytucję na rzecz lepszego życia.
W 1847 r. Pan Bóg obdarzył ją szczególną łaską mistyczną związaną z odczuwaniem
obecności Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. 1 marca 1856 r. założyła
zgromadzenie Sióstr Służebnic Adoratorek Najświętszego Sakramentu i
Miłosierdzia, którego została przełożoną. Dwa lata później zostało ono
zatwierdzone przez biskupa Toledo, czego skutkiem było otworzenie siedzib
zgromadzenia w jeszcze sześciu innych miastach Hiszpanii. Podstawowym
powołaniem sióstr była nieustająca adoracja Najświętszego Sakramentu oraz
uczynki miłosierdzia pełnione wobec ubogich i potrzebujących kobiet.
Zgromadzenie popierała i hojnie wspierała królowa Izabela II Hiszpańska.
Maria Michalina, umierając 24
sierpnia 1865 r. w wyniku zarażenia cholerą, pozostawiła po sobie bogatą
korespondencję, w której skład wchodziły cenne nauki rekolekcyjne, zapiski z
podróży oraz autobiografia. Proces beatyfikacyjny rozpoczęto w 1886 roku, a
dopiero 2 lata później przeniesiono szczątki przyszłej świętej do głównej
siedziby zgromadzenia, gdzie pozostają do dziś. Beatyfikowana została 7 czerwca
1925 r., a kanonizowana 4 marca 1934 r. przez Papieża Piusa XI.
_____________________
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Twoje słowo też jest ważne. Zostaw je tu pamiętając o netykiecie i poprawności języka, w którym piszesz. Dziękuję!