| źródło |
W 1268 roku, w dniu narodzin Agnieszki jej rodzice otrzymali pierwszy
ważny znak, mogący mieć wpływ na przyszłość córki – poprzedziła je wielka
światłość. Dziewczynka przyszła na świat w bogatej rodzinie szlacheckiej Marii
i Lorenza Segni. Już pierwsze lata życia przyszłej świętej wskazywały na jej
wyjątkowość: była dzieckiem bardzo pobożnym i ufającym Bogu do tego stopnia, że
jako kilkulatka powzięła decyzję o wstąpieniu do klasztoru.
Nie takiej przyszłości oczekiwali dla ukochanej córki Maria i Lorenzo. Początkowo
przeciwni, zmienili zdanie, gdy znad domu publicznego w Montepulciano nadleciały
kruki atakując 9-letnią wówczas Agnieszkę. Przyszła święta powiedziała wtedy,
że kiedyś w tym miejscu stanie klasztor. Wysłana na naukę do franciszkanek, w
wieku 14 lat postanowiła zostać zakonnicą. Zaledwie rok później otrzymała zgodę
Papieża Mikołaja IV na przewodniczenie grupie sióstr i założenie nowego
klasztoru w Procero (Viterbo).
Bóg obdarował świętą Agnieszkę nie tylko przenikliwością i dobrym,
sprawiedliwym sercem, ale także doświadczaniem mistycznych wizji oraz
wypowiadaniem proroctw. Święta w sposób szczególny oddawała cześć Dzieciątku
Jezus oraz Maryi Dziewicy.
Choć nie było to jej intencją
została obrana przełożoną klasztoru w Viterbo. Pomimo młodego wieku kierowała
zakonem w sposób mądry i pobożny. Zachęcone tak dobrym przykładem do klasztoru
zgłaszały się nowe kandydatki. Około roku 1306 także mieszkańcy Montepulciano
usłyszeli o zasługach Agnieszki i sprowadzili ją do miasta, przekazując
siostrom ziemię, na której stał dawny dom publiczny. W jego miejscu magistrat
postawił w pełni wyposażony budynek, który pod nazwą Santa Maria Novella przyjął w swe mury tworzący się wówczas żeński
zakon dominikański pod przewodnictwem Matki Agnieszki.
Przewidziawszy własną śmierć zmarła w klasztorze w Montepulciano 20
kwietnia 1317 roku. Jej nienaruszone ciało, sprowadzone w 1435 roku do kościoła
w Orvieto spoczywa tam do dziś. Została beatyfikowana w 1532 przez Papieża
Klemensa VII, a kanonizowana przez Papieża Benedykta XIII w 1726 roku. Stała
się wzorem m. in. dla św. Katarzyny Sienneńskiej, z którą często przedstawia
się świętą na obrazach, wraz z inną znaną dominikanką - św. Ritą z Limy. Świeta
Agnieszka jest patronką tych, którzy nawróciwszy się walczą ze swoim
dawnym, grzesznym „ja”.
[1]W artykule wykorzystano
materiały ze stron: http://brewiarz.pl/czytelnia/swieci/04-20.php3,
http://www.pch24.pl/sw--agnieszka-z-montepulciano-,1845,i.html.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Twoje słowo też jest ważne. Zostaw je tu pamiętając o netykiecie i poprawności języka, w którym piszesz. Dziękuję!